429 Too Many Requests (RFC 6585), kullanıcının belirli bir süre içinde çok fazla istek gönderdiği anlamına gelir. Yanıt durumu açıklamalı ve istemcinin ne zaman tekrar deneyebileceğini saniye cinsinden veya tarih olarak belirten bir Retry-After başlığı içerebilir. Önbellekler 429 yanıtlarını saklamamalıdır.
İstek sınırları (rate limit) IP adresi, kullanıcı, API anahtarı veya uç nokta başına uygulanabilir. Birçok API, kalan kotayı göstermek için X-RateLimit-Limit ve X-RateLimit-Remaining gibi başlıklar veya IETF'nin standartlaştırmakta olduğu RateLimit başlık alanlarını da gönderir.
Kurallara uyan istemciler hemen yeniden denemek yerine Retry-After değerinin belirttiği kadar bekler veya bekleme süresini katlanarak artırır (exponential backoff). TrueURL'nin kendi API'si de kısa sürede çok sayıda kontrol çalıştırırsanız 429 ve Retry-After ile yanıt verir.
Örnek yanıt
HTTP/1.1 429 Too Many Requests
Date: Fri, 06 Nov 2026 10:15:32 GMT
Retry-After: 120
Content-Type: application/json
Content-Length: 81
{"error":"rate_limited","message":"Too many requests. Try again in 120 seconds."}SEO ve yönlendirme kontrolü
Google 429'u, bir 5xx hatasına benzer şekilde, sunucunun aşırı yüklendiğinin bir işareti olarak değerlendirir. Googlebot taramayı yavaşlatır ve sürekli 429 döndüren URL'ler sonunda dizinden çıkarılabilir. Acil bir durumda taramayı azaltmak için önerilen yol kısa bir süre 429 veya 503 döndürmektir; bunu bir veya iki günden uzun süre yapmak ise önerilmez.
İstek sınırlarının ve bot korumasının normal işleyişte meşru tarama botlarını etkilemediğinden emin olun. 429 döndüren bir yönlendirme kontrolü, hedefin kontrol aracına istek sınırı uyguladığı anlamına gelir; tekrar kontrol etmeden önce bir süre bekleyin.
Yaygın nedenler ve kullanım alanları
- Bir API istemcisi kotasını veya ani istek (burst) sınırını aştı.
- Bir giriş formu, aynı IP adresinden gelen tekrarlanan denemeleri engelliyor.
- Bir CDN veya WAF istek sınırı kuralı, bir tarama botu, izleme aracı veya toplu kontrol aracı tarafından tetikleniyor.
- Birçok kullanıcı tek bir IP adresini paylaşıyor (şirket ağı, mobil operatör) ve birlikte IP başına sınıra takılıyor.