418 I'm a teapot pochodzi z RFC 2324, czyli Hyper Text Coffee Pot Control Protocol (HTCPCP) – primaaprilisowego dokumentu RFC opublikowanego w 1998 roku. Zdefiniowano w nim kod 418 jako odpowiedź czajnika, którego poproszono o zaparzenie kawy.
Żart stał się tak popularny, że wiele frameworków i bibliotek implementuje kod 418, a niektóre witryny celowo go zwracają – jako easter egg albo w odpowiedzi na niechciane boty. Dlatego RFC 9110 wymienia 418 w rejestrze kodów odpowiedzi HTTP jako zarezerwowany (Unused): nie jest częścią standardowego HTTP i obecnie nie można go przypisać do niczego innego.
Klienci, którzy nie znają kodu 418, traktują go jak 400 Bad Request, tak jak każdy nieznany kod 4xx.
Przykładowa odpowiedź
HTTP/1.1 418 I'm a teapot
Date: Fri, 06 Nov 2026 10:15:32 GMT
Content-Type: text/html; charset=utf-8
Content-Length: 100
<!doctype html>
<title>418 I'm a teapot</title>
<p>The requested entity body is short and stout.</p>SEO i sprawdzanie przekierowań
Wyszukiwarki traktują 418 jak każdy inny błąd 4xx, więc adres URL nie zostaje zaindeksowany. Zwracanie 418 niechcianym botom to w praktyce blokada; upewnij się, że reguła nie obejmuje Googlebota ani innych robotów, na których Ci zależy.
Typowe przyczyny i zastosowania
- Strona z easter eggiem; Google od dawna udostępnia taką pod adresem
google.com/teapot. - Reguła blokująca boty odpowiada scraperom kodem 418 zamiast 403.
- Programista używa 418 jako kodu zastępczego lub testowego.